ฉันตั้งใจให้เพลงแรกเป็นเพลงของเรา

เพลงที่ 2 ฉันไม่อยากยอมรับ แต่หวานจนสะอื้นตัวโยน

เพลงที่ 3 ตามนั้น

เพลงที่ 4 แค่ฝุ่นผง

เพลงที่ 5 ฉันชอบ เธอชอบ

เพลงที่ 6 คิดถึงคุณเต๋อ

แค่อยากเห็นเธอยิ้มและคลายเหนื่อย

อยากได้เพลงอะไรอีก

ก็หามาใส่เอาเองเหอะ

เอ้า ลิ้งค์

http://ipc11.dip.go.th/images/Blue_Ocean_Strategy.htm

ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรไป

แต่ความห่วงใยกลับยังคงเอ่อล้นอยู่ไม่เคยคลาย

เธอปฏิบัติต่อฉันเหมือนที่แล้วๆมา

ฉันได้แต่ให้อภัย

เมื่อเธอกลับคิดได้ว่า

ความปรารถนาของเธอคืออะไร?

หากเธอคงวางเฉย ไม่รับรู้

ฉันได้แต่ให้อภัย

ปัญหา

ไม่ใช่เรื่องที่สามารถคลี่คลายได้ด้วยวันเวลา

แต่หากบรรเทาได้ด้วยการเผชิญหน้าและหาทางแก้ไขมัน

การเฝ้าเก็บงำ หลอกหลอนความรู้สึกตัวเอง

ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง

ฉันไม่เข้าใจว่า เลือดนักสู้

ของพ่อและแม่

ที่ถ่ายทอดใส่ตัวเธอมันจืดจางลงไปตั้งแต่เมื่อไร

หากคิดจะมีชีวิตต่อไป

ต้องหาทางสู้และเผชิญหน้ากับมัน

As I always told,

Till the rest of mine,

Love

ขอโทษ หากประโยคเหล่านี้ เคยผ่านเยื่อหูมาบ่อยคราวนัก

ความกลัวที่เราไม่กล้ายอมรับความจริงที่เกิดขึ้นในชีวิต

ฉันมองว่า

คงอีกนาน กว่าที่เธอจะรับผิดชอบชีวิตตัวเองได้

.

.

.

ความกลัวที่จะยอมรับความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง

ฉันมองว่า

มันน่ากลัวและทรมานมากกว่า

.

.

.

.

การหยอกล้อกับความรู้สึกจริงจังของคนอื่น

เธอเข้าใจว่า

น่าจะยอมรับได้

ด้วยคำขอโทษ และน้ำตา

คนอื่นๆ ฉันไม่รู้

แต่สำหรับ

ฉัน

ยอมรับมันได้

เหตุผลคงไม่ต้องบอก เพราะเธอรู้อยู่แก่ใจเธอดี ว่าทำไม

ฉะนั้น ทุกครั้ง ฉันจึงอภัยให้

.

.

.

ความคิดคำนึงถึงกัน

เธอ ทรมาน ฉัน ปวดร้าว

เธอบอกว่า อยู่ได้ โดยไม่คิดถึงฉัน

ฉันมองเห็นว่า มันเปล่งออกมาจาก ความรู้สึกหลอกหลอนตัวเองของเธอ

เรื่องบางเรื่อง ไม่สามารถพูดกันได้ ในนี้

.

.

.

หากเธอคิดจะมีชีวิตในโลกเสมือนจริงที่เธอพยายาม

ฉัน มองไม่เห็นว่า ความสุขที่แท้จริงของเธอ คืออะไร

.

.

.

เวลามีน้อยนัก

เพราะชีวิตเราเหลือไม่ถึง 15000 วัน

.

.

.

เมื่อเธอบินไปแล้ว

ขอให้มั่นใจว่า เธออยากกลับไปเป็นแบบที่ผ่านมาแล้วจริงๆ

โดยปราศจาก

น้ำตา

และความหนาวเย็น

ที่บาดลึกในห้วงคำนึง